شما چه کار کردید با این حس؟!...

"می دانی ملودی با شکوه و زلال کلاغ ها چیست؟!"

"تماشا کن و نبین"

"درک کن و نخند"

"منتظر باش و اشک نریز..."

اما حالا می بینم که این ملودی روزگار شده...

جرعه تلخ غم را تا به ته نوشیدم

پیش تر ها گل ها هم پرپر نمی شدند!

آسمان دلگیر است یا دلمان؟

خورشید بی فروغ شده یا نگاهمان؟

شبها سردند یا رفتارمان؟

من و تو دیگر ما نیستیم

من منم...

تو توئی...

باورم را باور کرده بودم

درک کردم که داشته ها و نداشته ها

موضع گیریهای خاص ما در برابر زندگی و دیگریست

غنچه ء آه هایم

در حال شکفته شدن بود

لایه های خاکستری خاطرات دورم را

به دست پنبه زن زمان سپرده بودم

اما...

تلنگر باد پاییزی ـ باز هم ـ

شاخه های ترد باورهایم را

چنان درهم کوبید که

قسم خوردم

به جان سکوت

دیگر هیچ باوری را باور نکنم...

کمی هم به "چه بود" فکر بکنید!

کمی "فکر" بکنید....

"پنهانی" بی تاب "کشف"

"تنهائی" بی قرار "انس"

و "من"

از "بودن" بیشترم

از "حیات" زنده تر

از "غیب" پنهان تر

از "تنهائی" تنهاتر

و برای طلب فراوان دارم

و این عدم نیازمند نیست

نه می شناسد ، نه می خواهد ، نه درد می کشد ، نه انس می بندد....